Stichting Koningsweg

Het doel van Stichting Koningsweg is financiële steun te bieden aan de ontwikkeling en verspreiding van het zuivere denken, dat tot zelfstandig individueel inzicht leidt en tot een zich ontwikkelende morele en kunstzinnige intelligentie. Het begripsvermogen en het menselijk inzicht zijn het hoogste goed van de mens. Maar juist dit dreigt in onze tijd verloren te gaan omdat de waarnemingen met de zintuigen steeds sterker worden (o.a. door een steeds meer door de techniek versterkte visuele en gehoorswaarneming), en het zuivere, logische denken op de achtergrond geraakt. De methode om te komen tot een zuiver denken werd oorspronkelijk geformuleerd door Rudolf Steiner, grondlegger van de anthroposofie. Voortzetten van deze methode kan, daar deze gebaseerd is op exact denken, toegang bieden tot een exacte bewuste spiritualiteit, zoals beschreven in de anthroposofische werken van Rudolf Steiner. Een voorbeeld van deze voortzetting is het werk van Mieke Mosmuller. Stichting Koningsweg (opgericht in 2016) ondersteunt projecten die vanuit deze exacte bewuste spiritualiteit zijn ontwikkeld. De Stichting heeft de ANBI status gekregen met ingang van 29 december 2021. Dat deze status is verkregen zal er beslist toe bijdragen dat de stichting het werk van Mieke Mosmuller, dat vanuit het zuivere levende denken is ontstaan, nog beter kan helpen uitgeven en verspreiden. De ANBI-status houdt in dat de Belastingdienst de stichting beschouwt als een Algemeen Nut Beogende Instelling. De stichting is hierdoor vrijgesteld van het betalen van belasting over schenkingen en erfenissen. Bovendien kan de schenker de gift aftrekken van de belasting en hoeft degene die een donatie vanuit de stichting krijgt geen inkomensbelasting erover te betalen. Op de website van de stichting www.stichtingkoningsweg.nl is hierover meer te lezen. In het geval dat u een vraag heeft over schenkingen, legaten of erfenissen kunt u zich wenden tot een van de bestuursleden (contactgegevens: zie website). Het bestuur van Stichting Koningsweg, Lieke van der Ree (voorzitter), Hannah Visser (secretaris), Jos van den Berg (penningmeester)
StichtingKoningweg

Wie is Mieke Mosmuller?

Mieke Mosmuller is arts, schrijfster en filosofe. Zij schrijft over actualiteiten die raken aan haar filosofisch-spirituele ontwikkelingsweg die zij startte in 1983…

Volgende seminar

30-03-2026 t/m 01-04-2026
In de week voor Pasen bezoeken wij de Kathedraal van Chartres onder leiding van Mieke Mosmuller. We overnachten in de herberg St. Yves, welke zich direct naast de Kathedraal bevindt.

Meer artikelen

S’Odile, Sol Dei, zon Gods

Na de val van het West Romeinse Rijk in het jaar 476, met de afzetting van keizer Romulus Augustulus door de Germaanse veldheer Odoaker, viel het Romeinse rijk steeds verder uiteen door invallende Germaanse stammen van boven de Rijn en door de Visgoten van boven de Donau.

Vele stammen hadden het Arianistische Christendom aangenomen, waarbij de Christus wel als Zoon van de Vader, maar niet als God werd aangenomen. Het kerkelijke Romeinse en Orthodoxe Christendom hield vast aan de patriarch Athanasius, waarbij Christus net als de vader God is.

Voor de Germanen was het Arianisme naast hun oude Goden beter te aanvaarden. De Kerk veroordeelde het Arianisme in 325 n. Chr. op het Concilie van Nicea als ketterij. In Noord-West Gallië tussen Soisson en Parijs tot aan de Bretagne bleef een gebied in Romeinse handen, geregeerd door Aegidius en zijn zoon Syagrius. Aanvankelijk was dit via Aquitanië, Occitanië en de Languedoc nog met Italië verbonden, later ontstond een apart koninkrijk met de naam Neustrië (nieuw land, Soisson tot Bretagne). Clovis I de Merovinger uit Tournai (Doornik, 465) versloeg Sygarius in 486 bij Soissons. Hij verenigde Neustrië met het oostelijk gelegen gebied Austrasië (Vlaanderen, Holland, Metz, Aken, Keulen tot Fulda). Clovis ging door zijn vrouw Chlotilde over tot het Christendom en werd gedoopt in 496. Ook Aquitanië en Bourgondië verenigde hij in een Frankisch rijk. Na zijn dood viel het rijk weer uiteen in twee hoofdgebieden: Neustrië en Austrasië. In de tweehonderd jaar daarna was er voortdurend oorlog tussen beide landen. In die tijd werd de functie van hofmeier, hoofd van de hofhuishouding, steeds belangrijker. Deze breidden hun functie uit tot feitelijke heersers over het koninkrijk, met meer macht en invloed dan de koning zelf. De hofmeesters bestuurden het land en bestreden elkaars grondgebied.In deze strijd mengde zich de zoon van hofmeier Liuteric van Neustrië onder Teodorik III, de behendige, sluwe en boosaardige Hertog Eticho van Elzas en Bourgondië, ofwel Aldaric genoemd. Hij steunde afwisselend hofmeier Ebroin bij Childerik II van Neustrië en hofmeier Pepijn van Herstal bij Dagobert II van Austrasië. Hij ontving hiervoor landerijen, burchten en kloosters. Hij vermoorde de abt Germanus van Granfelden van het klooster Montier-Grandval om zijn gebied uit te kunnen breiden. De kleinzoon van Pepijn van Herstal, Pepijn de Korte, werd uiteindelijk koning van geheel Frankrijk, opgevolgd door zijn zoon Karel Martel en later door zijn kleinzoon Karel de Grote.

Deze strijd om de hegemonie in het Gallo-Frankische gebied kwam nog geheel uit de krachten van de Keltisch-Germaanse stammen, waarbij bloed en erfelijkheid de hoofdrol speelden. Het recht van de fysiek sterkste doortrok het hele bestaan van die tijd, waarin huwelijk, verraad, verbanning, moord en doodslag de gebruikelijke methoden waren om het gewenste doel te bereiken.

Lees meer

Nieuw boek