In het dagelijks leven, vaak omringd door mediaruis, intermenselijke uitdagingen, misleidingen en allerlei verleidingen (chocolade en andere dingen…), ontstaat er steeds weer een diep verlangen in mij naar meer waarachtigheid in de wereld.
Bij ernstige reflectie realiseer ik me dat ik ook deel uitmaak van de wereld en daarom meteen bij mezelf kan beginnen met de vraag:
Hoe voed ik mezelf op tot waarachtigheid ? Op deze manier bevrijd ik mezelf echter ook van de onmacht tegenover uiterlijke gebeurtenissen en kan ik een actieve medeschepper worden van een levende waarachtigheid in de wereld.
In de boeken De Hemel op Aarde en Uit Hemelhoogten van Mieke Mosmuller wordt op verschillende plaatsen de “Burchtmeditatie” besproken. Deze meditatie is gebaseerd op een beeld van Alanus ab Insulis, waarin Maria met behulp van de hiërarchieën een burcht in zichzelf bouwt en daarin het “licht van de wereld” in zich opnemen kan.

Ook onze ziel kan zichzelf zo omvormen dat het bouwen van een burcht mogelijk wordt. Dit is niet alleen een prachtige voorbereiding op een diepere ervaring van het Kerstgebeuren, het biedt ook de mogelijkheid om een krachtige, vik-doordrongen manier van denken te realiseren.
Voor mij ligt een sleutel en een aanmoediging voor het begin van zo’n innerlijke activiteit in de volgende passage (M.M, De Hemel op aarde, blz. 20):
”…Thomas van Aquino heeft dit later op zijn eigen manier gezegd: wanneer de mens kennis en vaardigheden ontwikkelt die niet lichamelijk zijn, dan zijn de denker en de gedachte één en dezelfde. Wanneer de mens in de geest gedachten ontwikkelt als een serafijn, dan is hij dat op dat moment, als een waarachtig beeld. Ieder mens kan Maria zijn en een burcht voor Christus in zichzelf bouwen.”

In het volgende beschrijf ik de 5 stappen van burchtmeditatie:

Maria worden – zuiver denken
Ik zet mijn wil in beweging in mijn denken en kies daarvoor een zintuigvrije inhoud die niet verbonden is met mijn persoonlijke voorkeuren.
Dit kan ook het begrip Maria zijn, dat ik begin te weven. Door deze activiteit kan ik dat deel van de ziel vinden dat “zuiver” is – zoals Maria – die beschreven wordt als een “zuivere ziel”, als zuivere denkende substantie.

De wal van deemoed
In de zuivere gedachtestroom (in Maria in mij) kunnen de hiërarchieën nu een wal bouwen met mijn activiteit en overgave…Ik richt mijn aandacht daartoe op het begrip deemoed, laat niets anders toe dan het voortbrengen van dit begrip en probeer door dit te beleven geheel te worden.

De muur van de geestbestendigheid
De twee vorige stappen en gewaarwordingen met me meenemend, richt ik nu mijn concentratie op bestendigheid van geest, en blijf daar tot ik het ‘zijn’ van de bestendigheid van geest voel die de muur van de burcht vormt.

De toren van de moed
Voortbouwend op de vorige kracht, verdiep ik me in het begrip moed, waarbij ik met mijn hele wezen alleen moed wil denken, voelen en zijn. Met deze kracht wordt de toren van de burcht in mij gebouwd.

Het bolwerk van de geestkracht
Tot slot richt ik mijn aandacht op het begrip geestkracht en verwijl ik erin totdat ook dit substantie krijgt als een wezenlijk zijn dat ik kan waarnemen en dat het bolwerk van de burcht vormt.

In de burchtmeditatie als geheel kan ik vertrouwd raken met deze vier kwaliteiten van het zuivere denken, ze ontwikkelen en verheffen tot een levend bouwwerk. De burcht wordt geleidelijk aan tastbaarder voor mij door herhaalde oefening en wordt ook een innerlijke “beschermende ruimte” waarin ik waarachtigheid beleef. Het opent ook het vooruitzicht dat de hiërarchieën en het alomvattende wezen van de hiërarchieën zich kunnen verbinden met de strevende mens.