“Het boek van Mieke Mosmuller heeft mij werkelijk zeer overtuigd en ik wilde je schrijven. Misschien moet ik beginnen met de opbouw van het boek, want deze was zeer indrukwekkend. Het boek is werkelijk goed gestructureerd, haast als een wetenschappelijk werk. Maar is het niet ook vaak dat wat ontbreekt om gevoelens te kunnen begrijpen? Een structuur, om deze te doorgronden, om zichzelf een beetje beter te begrijpen? Ik geloof dat het heel moeilijk is dit thema zo aan te gaan, omdat je je er gewoonlijk in verliest en dan onbewust heel onvrij bent. Bovendien is het zo geschreven, dat je zelf dit zo persoonlijke thema moet navoelen en gewaarworden, anders verlies je de verbinding met het boek. Dat bevalt mij buitengewoon goed. Je kunt niet ontsnappen aan de zelfconfrontatie.

Dit schijnbaar wetenschappelijke boek wordt op deze manier persoonlijk en leidt naar een reis in jezelf. Naar jou, jouw wensen, onzekerheden, vragen, maar ook naar inzichten die je misschien al een heel stuk voor jezelf gevonden had, maar waarbij je het jezelf misschien niet toevertrouwde om ze verder te denken.

Ja, het bemoedigt dit moeilijke thema, deze moeilijke weg te beginnen. Bovendien vind ik het zeer zinvol dat het geen open einde heeft want anders zou je wederom twijfel en onzekerheid tegenkomen en zou de aanmoediging om deze weg, deze reis te beginnen teniet gedaan zijn. Het is eenvoudig een begin voor een reis die in één leven waarschijnlijk nauwelijks te realiseren is. Men kan echter ook vrij besluiten om ergens op te houden en zich tevreden te stellen met de weg die men al gegaan is. Ieder is VRIJ om te beslissen hoe ver de reis zal gaan.

Ik ben zeer onder de indruk en dank je uit het diepst van mijn hart voor dit geschenk. Dank, dat je mij steeds weer bemoedigt een stap verder te gaan!”

Vertaling Jolanda Mourik-de Vilder